InfoPola Dwurnik "Po Królewskim Jeziorze samotny płynąłem" - malarstwo

Wystawa czynna do 11 kwietnia 2008 roku.

------------------------------------------------------

Pola Dwurnik, urodzona 12.01.1979 r. w Warszawie. Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Tajniki rzemiosła artystycznego poznawała bezpośrednio w pracowniach swych rodziców, Edwarda Dwurnika i Teresy Gierzyńskiej. W latach 2001-2003 redaktorka naczelna pi¬sma „Sekcja", w latach 2002-2003 kurator Galerii Zakręt w In¬stytucie Historii Sztuki UW. Zadebiutowała w 2000 roku cyklem obrazów będących powiększonymi kopiami banknotów NBE.

Po obronie dyplomu magistra historii sztuki w 2004 Pola wyjechała do Szwajcarii, gdzie jako Artist-in-Residence i stypendystka w Stiftung Laurenz-Haus w Bazylei spędziła półtora roku. Rezultatem jest książka z rysunkami opisująca ów pobyt, "Pola Dwurnik. Living in Basel". Wkrótce po powrocie artystki do kraju ukazała się książka z ilustracjami jej autorstwa dr Andrzeja Depki " Pytania do seksuologa", Wiedza i Życie Hachette Livre Polsa, Warszawa 2005. Potem stały się motywem ręcznie przez nią malowanych jedwabnych erotycznych apaszek tzw. "Silk Sex Series".
Charakterystyczny, po części komiksowy, styl rysunku Poli można publicznie śledzić od 2003 roku, kiedy stworzyła serię rysunków przedstawiających życie w Świetlicy Sztuki Raster w Warszawie. Od tamtej pory konsekwentnie opisywała świat poprzez obserwację swojego najbliższego otoczenia, które rejestrowała, tworząc pewną konwencję, w jakiej wciąż chętnie się wyraża. Rysunki zwykle opatrzone są komentarzem, często dialogiem postaci, przez który nie tylko dokumentuje, ale i wyraża swój stosunek do otaczającego ją świata.
Pola Dwurnik jest bystrym obserwatorem, czułym na kwestie społeczne i silnie manifestującym własne poglądy. Przykładem takiego działania jest akcja, jaką artystka przeprowadziła przed wyborami parlamentarnymi, rozsyłając co tydzień swym znajomym autorskie plakaty zachęcające do oddania głosu w nadchodzących wyborach. Dzięki charakteryzacji wcieliła się w różne postaci, przemawiając z perspektywy wielu osób. W tej sytuacji ujawnia się też inna cecha Poli, choć daleka od społecznego, wręcz patriotycznego wydźwięku akcji, a mianowicie skłonność do pozowania i teatralności. Stąd już o krok do obrazów Poli, zwłaszcza autoportretów.

Artystka stworzyła cykl, w których nawiązuje do szeregu osób i dzieł znanych z historii sztuki. Znalazł się wśród nich m.in. obraz "I am married to painting" z 2006r., w którym przedstawiona jest jak Królowa Anglii Elżbieta I w stylu, w jakim została sportretowana na obrazach: The Rainbow Portrait, The Ermine Portrait, The Hardwick Portrait i The Peace Portrait. W ręku dzierży pędzel niczym królowa berło. Suknię monarchini zdobiły wyobrażenia zwierząt i roślin, suknię Poli reprodukcje znanych dzieł światowego i polskiego malarstwa XX wieku. Zwierzęta i rośliny zdobiące szaty królowej są elementem ikonografii sugerującym niemal bezkresny zakres władzy monarszej panującej nie tylko nad światem ludzi, ale też zwierząt i roślin. Czym zatem są reprodukcje na sukni Poli? Czyżby artystka sportretowała siebie jako królową sztuki?

"(...) ten obraz jest zaprzeczeniem aktualnych standardów dobrego malarstwa, które jest najlepiej przyjmowane gdy jest małych rozmiarów, operuje ograniczoną kolorystyką albo jest czarno-białe, jest namalowane syntetycznie, najlepiej jednym gestem, no i nie jest narracyjne. Ale nie jest to krytyka – wprost przeciwnie, jestem miłośniczką współczesnego, intelektualnego malarstwa i dlatego postanowiłam poprowadzić z nim trochę prowokacyjną grę." *

Już ten krótki komentarz wyjaśnia nieco koncepcję Poli Dwurnik. Jest artystką bardzo interesującą m.in. przez to, że łączy rzetelną wiedzę z zakresu historii sztuki z postawą artystycznych poszukiwań. Z tego samego powodu nad jej obrazami należy się być może dłużej zastanowić, niż mogłoby się wydawać pochopnemu odbiorcy. Autorka prowadzi intelektualną grę nie tylko w tym, ale także w wielu innych obrazach oraz projektach. Pozwolę sobie nawet na stwierdzenie, że to właśnie ten element, bardziej niż obrazowość jako taka i formalne rozwiązania są siłą napędową działań artystki. Tłumaczyć to może jej wszechstronność, również w sensie doboru optymalnego w danej chwili medium. Rozwinięciem tej tezy i dobrym przykładem jest inicjatywa i działalność Poli Dwurnik w Apolonia Art Gallery.

Zainspirowała ją wystawa domów dla lalek w Puppenhausmuseum – „Muzeum domów dla lalek” podczas pobytu w Bazylei. Misternie odtworzone w skali 1:12 obiekty stały się punktem wyjściowym dla projektu, do którego Pola Dwurnik zaprosiła dwoje młodych polskich architektów, Annę Jach i Piotra Brzozę . Opracowali w sumie kilkadziesiąt modeli galerii, która ostatecznie przybrała formę przenośnej, mobilnej struktury składającej się z sześciu elementów z wbudowanym systemem dźwiękowym i świetlnym. Jednak, jej najistotniejszym wyróżnikiem jest, podobnie jak w przypadku Puppenhausmuseum, skala.
Zminiaturyzowana, mobilna oraz przystosowana do multimedialnych projekcji może stanowić pretekst do działań konkretnie w jej zmiennej przestrzeni opracowanych. Dzięki skali, ale i dosłownej otwartości, bo możliwość zestawiania architektonicznych modułów pozwala na dowolne "otwieranie" galerii na przestrzeń wokół, silnie wchodzi w relację z otoczeniem, co stanowi kolejne wyzwanie zarówno dla przyszłych kuratorów jak i twórców, dla których istotnym elementem może stać się kontekst miejsca wystawienniczego samej galerii.
Koncepcja Apolonia Art Gallery wchodzi niejako w dyskurs z trendem w budowie światowych muzeów, które dzięki swej atrakcyjnej formie architektonicznej same pretendują do rangi dzieła sztuki. Poli Dwurnik należy się uznanie za tak opracowaną koncepcję galerii połączoną z gruntownym rozważaniem nad jej formą.

Artystka, historyczka sztuki, kuratorka i bezpruderyjna animatorka życia kulturalnego i obywatelskiego w jednej osobie czyli Pola Dwurnik zaskakuje swymi pomysłami i przykuwa uwagę wszechstronnością i wysoką wartością intelektualną swych przedsięwzięć. W tym przypadku połączenie wiedzy o historii i teorii sztuki z pasją do jej tworzenia dało mieszankę wybuchową. Intryguje, bo nie dała się jeszcze poznać do końca. Zaskakuje pomysłami, ale nie szokuje. Jak postać ze swych autoportretów, musi mieć w sobie tyle poczucia własnej wartości i jakości artystycznej, że nie sili się na szokowanie, ale zaskakuje błyskotliwie i z klasą. Czy można chcieć czegoś więcej? Z niecierpliwością czekam na jej nowe dzieła.

Daria Maroń

*cytat pochodzi z wywiadu z Polą Dwurnik przeprowadzonego przez Łukasza Kinruwda, Warszawa, marzec 2007

Warning: Missing argument 1 for OpenTable(), called in /home/klient.dhosting.pl/rafanoo/wici.info/public_html/modules/Kalendarz/index.php on line 1474 and defined in /home/klient.dhosting.pl/rafanoo/wici.info/public_html/themes/Wici/theme.php on line 267

Warning: Missing argument 2 for OpenTable(), called in /home/klient.dhosting.pl/rafanoo/wici.info/public_html/modules/Kalendarz/index.php on line 1474 and defined in /home/klient.dhosting.pl/rafanoo/wici.info/public_html/themes/Wici/theme.php on line 267

Warning: mysql_connect() [function.mysql-connect]: [2002] Network is unreachable (trying to connect via tcp://104.m.tld.pl:3306) in /home/klient.dhosting.pl/rafanoo/wici.info/public_html/includes/ajaxstarrater/_config-rating.php on line 26 Warning: mysql_connect() [function.mysql-connect]: Network is unreachable in /home/klient.dhosting.pl/rafanoo/wici.info/public_html/includes/ajaxstarrater/_config-rating.php on line 26 Error connecting to mysql