Początek był z płyty M. Bajora: "Quo vadis Domine" - świetny utwór. Potem hymn "Świętokrzyska Golgota" - moim zdaniem bardzo dobry. Muzycznie b. dobrze, chóry AŚ i Fermata znakomite, bardzo dobre ucięte zakończenia utworów. Potem jednak wszystko zaczęło dryfować. Z coraz większym zdumieniem słuchałem tekstów, które w ogromnej większości traktowały o... weselu i małżeńskiej miłości. Muzycznie powoli zaczynało być nudnie.

Mimo, że gra i śpiew były cały czas na wysokim poziomie, zaczęły się przewijać wciąż te same pomysły powielane w taki sposób, że dramaturgia siadła. Kolejność biblijnych wprowadzeń do poszczególnych pieśni bez - moim zdaniem - ewangelicznej logiki. Właściwie prawie nic z tego (w moim odczuciu) nie wynikało. Myliłby się niestety ktoś, kto by oczekiwał, że w centrum tekstów będzie odniesienie do tego czego dla nas dokonał Jezus Chrystus na Golgocie.

Co zresztą - nie przeczę - można pokazywać wielowymiarowo, także przez wesele w Kanie. Ale tu wesele w Kanie było motywem przewodnim ciągnącym się przez niemal cały utwór! Dziwne, nieprawdaż? Golgota była właściwie tylko jako góra -porównanie ze Świętym Krzyżem, gdzie są relikwie Krzyża - i to wszystko.

Do "świętokrzyskiego wesela w Kanie Galilejskiej" dodawane były tylko motywy "skaczące po Biblii" jak np. 10 przykazań. I tylko na koniec był przeskok na motyw dźwigania krzyża przez uczniów Jezusa i zaśpiewane smutno radosne z natury "hosanna". I jako klamra jeszcze raz hymn "Świętokrzyska Golgota" i "Quo Vadis Domine". Zatem tekstowo dla mnie wielkie rozczarowanie - głębia wiary chrześcijańskiej płytko i powierzchownie muśnięta. Przekaz mogący momentami niektórych wzruszyć, ale raczej nie skłaniający do głębszych refleksji a tym bardziej do - co może dać dobre wykorzystanie fragmentów Słowa Bożego - wewnętrznego nawrócenia. Ale może się nie wsłuchałem i zmienię zdanie jak przeczytam teksty? Mam nadzieję.

Także od strony "świętokrzyskiej eksportowej oferty artystycznej" znów ten sam powtarzający się "ludowy" banał (jak u Kumańskiego np.) wręcz z kaszanką i ciotką ze Skarżyska w tekście (naprawdę! - tekściarz m.in. Brathanków pod tym względem nie zawiódł...). I właściwie - w tym kontekście - nic poza tym. Czy naprawdę tak trudno wyciągnąć więcej z naszej regionalnej specyfiki i historii?:((

Tak, że - mieszane uczucia. Znakomite fragmenty muzyczne i moim zdaniem całość b. dobrze zagrana i zaśpiewana. Kilka tekstów b. fajnych. Muzycznie jednak, a tekstowo tym bardziej, skróciłbym całość o co najmniej 1/3 - efekt byłby znacznie lepszy.