Muzyka Dead Can Dance ma niepowtarzalny styl, w którym znaleźć można zarówno elementy muzyki średniowiecznej, barokowej, jak również tematy zaczerpnięte z łacińskich pieśni religijnych, ballad francuskich trubadurów, gregoriańskich chorałów czy etniczne wpływy...

Między 1984 a 1995 wydali ponad 9 płyt, czerpiąc wpływy z muzyki z całego niemal świata - zaskakująca mozaika. Sami artyści nie lubią być utożsamiani z którymkolwiek z nurtów muzycznych. Po zawieszeniu grupy w latach 90. rzucili się w wir samodzielnych działań artystycznych zdobywając popularność na własny rachunek. Nazwiska członków zespołu: Lisy Gerrard, Petera Ulricha czy Brendana Perry znane są zarówno melomanom, wielbicielom muzyki filmowej jak i klimatycznych koncertów niszowych. Wczoraj w Warszawie zespół wystąpił w pełnym składzie.

LISA GERRARD
Jak przekonuje na swojej stronie www będzie obecna na koncertach w 110%, a skład zespołu na całej trasie będzie po prostu fenomenalny, nie wspominając o samych instrumentach jak np. kultowy Theremin - elektroniczny instrument modyfikujący dzięki ruchom ciała niepowtarzalne dźwięki. Swój niepowtarzalny głos i śpiewanie porównuje do malowania pędzlem, do prawdziwego narzędzia, które znajduje doskonałe zastosowanie przy np. budowaniu ścieżki filmowej. Ostatnio znana dzięki komponowaniu i współkomponowaniu muzyki do takich filmów jak: Gladiator, Mission Impossibile 2, Informator, Trzynasty Wojownik.

BRENDAN PERRY tłumaczy nazwę zespołu Dead Can Dance : "Chciałem znaleźć takie określenie, które opisywałoby sam akt tworzenia. A cały proces tworzenia, jeśli przyjrzeć mu się bliżej, to ożywianie rzeczy martwych (...) życie powstaje z niebytu, nicości; tak jest w malarstwie, muzyce.(...) Przemiana materii nieożywionej w ożywioną (...) oto prawidłowa interpretacja przyczyn wyboru tej nazwy".

www.deadcandance.com