Powieść napisana z polotem, jÄ™zykiem mÅ‚odzieżowym, lekkim – prawdziwy jÄ™zykowy kuler. Swobodnym piórem autorka przedstawia i konfrontuje kwestie dotyczÄ…ce powszechnych problemów spoÅ‚ecznych. Na kartach książki Dunin wrzuca na wokandÄ™ istotne aspekty dorastania, dojrzaÅ‚oÅ›ci seksualnej, rewolucyjnego, nowoczesnego modelu rodziny (A u nas w domu to mamusia nosi spodnie!). Czytelnik zderza siÄ™ z jawnÄ… krytykÄ… stereotypów, uprzedzeÅ„ i braku tolerancji w cywilizowanym spoÅ‚eczeÅ„stwie – prawdziwy stereotyp killer.

„Obciach” szkicuje nam obraz Å›rodowiska mÅ‚odzieżowego w warunkach okreÅ›lanych, jako zwyczajne i niezwyczajne. Każdy, kto przeszedÅ‚ ten etap życia wie, że te dwa okreÅ›lenia wcale siÄ™ nie wykluczajÄ…. W tym wieku wszystko może być biaÅ‚e i czarne zarazem. Dwoistość i ambiwalencjÄ™ uczuć głównej bohaterki Marty, pisarka uczyniÅ‚a wÄ…tkiem głównym. UzupeÅ‚niajÄ… go wÄ…tki poboczne, każdy na swój sposób poruszajÄ…cy tematykÄ™ zwiÄ…zanÄ… z prawdziwÄ… miÅ‚oÅ›ciÄ…, przyjaźniÄ…, homoseksualizmem i rosnÄ…cÄ… popularnoÅ›ciÄ… ruchu feministycznego w Polsce i na Å›wiecie. W specyficzny, dowcipny sposób Dunin przedstawia swoje racje i obala zatwardziaÅ‚e mity w spoÅ‚eczeÅ„stwie, które tylko ograniczajÄ… naszÄ… swobodÄ™ i wolność.

Przejrzysty (aż za bardzo) druk odznacza się w tym konkretnym przypadku brakiem oszczędności papieru. Zieloni podnieśliby raban. Dla nas oznacza to szybkie czytanie i wertowanie kartek powieści w przyjemnej dla oka okładce.

„Obciach” to powieść familijna, traktuje o losach rodziny Szumskich, w szczególnoÅ›ci Marty (przyszÅ‚ej maturzystki) i jej przyjaciółki Est. Historia przeznaczona nie tylko dla mÅ‚odzieży. Pisarka uwypukla tutaj wszystko, o czym na o dzieÅ„ wiedzieć nie chcemy. (ale i tak wiemy) Pragnie zmusić do dziaÅ‚ania, z drugiej jednak strony daje wyraz bezsilnoÅ›ci staraÅ„ pojedynczej jednostki. ZakoÅ„czenie książki jest druzgocÄ…ce i wrÄ™cz niewiarygodne – prawdziwy ending szoker.

Z punktu widzenia recenzenta wydaje mi siÄ™, że autorka w owy bardzo prosty i wygodny dla siebie sposób ucina powieść w najważniejszym momencie. Być może stanowi to zapowiedź kontynuacji losów bohaterów w trzeciej części przygód rodziny Szumskich. Po „Tabu” przyszedÅ‚ czas na „Obciach”, a co bÄ™dzie dalej? (wróble ćwierkajÄ…, że bÄ™dzie wielka „Åšciema”).

Książka zaciekawia, lecz czy wciÄ…gnie was bez reszty? – tego nie gwarantujÄ™. Posiada zalety, lecz tak na dobrÄ… sprawÄ™ Dunin nic nowego nie wnosi. OdÅ›wieża tylko pamięć o starych przejÅ›ciach i uÅ›wiadamia nam powszechność naszych problemów. Po to bynajmniej nie trzeba siÄ™gać do literatury. Ale obciach, nieprawdaż ?