Ten niewielki zbiorek cechuje również bogactwo tematyczne (wspomnienia z dzieciÅ„stwa i mÅ‚odoÅ›ci, zachwyt nad przyrodÄ…, przemijanie, refleksje na tematy egzystencjalne, jak poszukiwanie miÅ‚oÅ›ci, przyjaźń, refleksje o bolesnych wydarzeniach w Å›wiecie, jak wojny, gÅ‚odowanie dzieci w krajach zacofanych).

Jeszcze jedna charakterystyczna cecha zwraca uwagÄ™ – to dar poetycko-filozoficznego postrzegania Å›wiata przez AutorkÄ™: specyficzne, „inne” widzenie wycinków rzeczywistoÅ›ci. Najbardziej wyrazistym tego przykÅ‚adem jest ostatni wiersz „Metrum”. Autorce Å›wiat jawi siÄ™ w nim jako zbiór rytmicznie pulsujÄ…cych elementów rzeczywistoÅ›ci. WedÅ‚ug niej miarÄ… (metrum) żywotnoÅ›ci Å›wiata jest rytm. Uniwersum otrzymuje w tej wizji impuls od gwiazd, które „wysyÅ‚ajÄ… miarowy trans || falujÄ…cym ciaÅ‚om || w rytm muzyki bÄ™bnów”.

I tak: „Matka usypia dziecko | Å›piewnÄ… koÅ‚ysankÄ… | kobieta przÄ™dzie nici w rytmie koÅ‚owrotka [...] || Morze taÅ„czy | posÅ‚usznym przypÅ‚ywem odpÅ‚ywem || DziaÅ‚a puls serca | nieprzerwanie || Zegar biologiczny | odmierza czas | snu i czuwania [...] || geny zegarowe | kodujÄ… biaÅ‚ka życia | które jest | rytmem | drganiem | pulsowaniem” – fascynuje nas swojÄ… wizjÄ… Poetka.

Zauważmy jeszcze, że cykle wierszy pt. „Panaceum” i „Spotkania”, odnoszÄ…ce siÄ™ do okresu dzieciÅ„stwa i mÅ‚odoÅ›ci (matka, ojciec, przyjaźń, rodzinna przyroda), tchnÄ… jakÄ…Å› pogodÄ…, nadziejÄ…, dobrem. W ostatnim cyklu pt. „Metrum” opiewajÄ…cym wspóÅ‚czesność, dochodzi do gÅ‚osu niepokój i zÅ‚o (choroby, wojny, zamachy, Å›mierć itp.).
ZachÄ™cam Czytelników do siÄ™gniÄ™cia po ten ciekawy zbiorek kieleckiej poetki-eskulapki, a AutorkÄ™ do dalszej twórczoÅ›ci.