Dotychczasowy mistrz Å›wiata w liczeniu ptaka Kenny Bostick (Owen Wilson) nie ma czasu dla kochajÄ…cej żony. AspirujÄ…cy do tego tytuÅ‚u Brad (misiowaty Jack Black) chciaÅ‚by siÄ™ zakochać, ale jest chorobliwie nieÅ›miaÅ‚y. Stu Preissler (Steve Martin), mimo że ma Å›wietnÄ… pracÄ™ i oddanÄ… rodzinÄ™, to chciaÅ‚by wreszcie zająć siÄ™ najukochaÅ„szÄ… ze swoich pasji - ornitologiÄ…. Wszyscy trzej startujÄ… w corocznym turnieju "Big Year" i podczas gdy oni obserwujÄ… ptaki, my obserwujemy ich. Bo to oczywiÅ›cie filmidÅ‚o nie o ptakach, ale ssakach. Kolorowanka o tym, jak miÅ‚ość do kogoÅ› lub czegoÅ› może grozić utratÄ… miÅ‚oÅ›ci kogoÅ› lub czegoÅ›. I ta odmiana przez jeden jedyny przypadek zaczyna widza uwierać w kuper już na poczÄ…tku, wydziobujÄ…c tym samym dramaturgiÄ™ wielkiego wyÅ›cigu. "Kto wygra?" przestaje nas interesować w poÅ‚owie, a "kto kogo przytuli" nie obchodzi w ogóle. Nawet najcieplejszy i najmniej Å›pieszny ton nie powinien rozÅ‚azić siÄ™ w żywicznym kleju.

Scenariusz Howarda Franklina ("ImiÄ™ Róży", "CzÅ‚owiek, który wiedziaÅ‚ za maÅ‚o") opiera siÄ™ na podobnych zasadach, co sam plebiscyt "Wielkiego roku". Uczestnik nie musi mieć żadnego dowodu na to, że widziaÅ‚ dany gatunek - wszystko oparte jest na sÅ‚owie honoru. PodobnÄ… proÅ›bÄ™ o wyrozumiaÅ‚ość autorzy kierujÄ… do widza. Wybacz spleÅ›niaÅ‚e klisze i figury (np. syn walczÄ…cy o aprobatÄ™ surowego ojca). Przebacz pÅ‚aski dowcip i teledyskowość (stary numer - udane spotkanie w restauracji podsumowane jest miÅ‚Ä… muzyczkÄ…, nie udanie skonstruowanym dialogiem). W zamian otrzymasz podchwytliwe rady:

1. Rób w życiu to, co lubisz.
2. Ale nie za bardzo, bo wtedy inni przestaną cię lubić.
3. Miłość jest najważniejsza.
4. A jeÅ›li nie, to rób w życiu to, co lubisz.

Reżyserem filmu jest David Frankel, reżyser lubujÄ…cy siÄ™ w gatunkowej komedii z wartoÅ›ciÄ… dodanÄ…, zÅ‚amaniem w poÅ‚owie drogi; czymÅ›, co zbliży poetykÄ™ filmu do prozy życia. Ale tak, jak finaÅ‚owy szantaż  "Marleya i ja" oddziaÅ‚ywaÅ‚ na, najprostsze bo najprostsze, ale na pewno jakieÅ› emocje oglÄ…dajÄ…cego, tak "Wielki rok" zostawia go w pustej dziupli. Lepiej wrócić do "Ptaków" Hitchcocka.

Grzegorz Rolecki